DESIGN STUDIO-3D

Terugblik vader-kind event
 
Vrijdag 27 april was het weer zover: de traditionele Biesbosch expeditie vanuit Hart voor het gezin. In de loop van de middag verzamelde zich een bont gezelschap van vaders met hun zonen en/of dochters vanuit allerlei windstreken van ons land. De één zuchtend en puffend onder een pak bagage als zouden we een maand of twee wegblijven, een ander met een uiterst minimale bepakking, maar allemaal met een ding gemeenschappelijk: enthousiasme! Sommigen waren al dan niet vrijwillig door de moeder/vrouw gestuurd, een ander mag zich inmiddels tot de Biesbosch-veteranen rekenen.
 
We staken van wal voor een kanotocht van zo'n 1,5 uur met al direct allerlei mooie natuurverschijnselen zoals vogels, paaiende vissen, etc. Aangekomen op onze campingplaats konden de tenten opgezet worden waarbij we een vergelijkbaar verschil zagen als bij aankomst. Van een tent waar de angst bij een eerste windvlaag je om het hart zou slaan tot een vrijwel volledig ingericht kampement. Al snel brandde er een behaaglijk kampvuur waar de kinderen zich heerlijk op konden uitleven. Zakmessen en hakbijlen werden vervaarlijk gehanteerd en niet geheel vrijwillig in vinger of been geplaatst maar ook dat drukte de pret niet. In de avond werd de BBQ aangestoken want na intensieve arbeid moet er goed gegeten worden. De avond werd verder doorgebracht met kampvuur, voetbal, beversafari, zang en een kampvuur verhaal over een brugwachter die zijn zoon opofferde om een trein vol mensen te redden.
 
Rond middernacht werd het geheel stil (allerlei snurkgeluiden daargelaten) tot rond 6 uur de eerste slaperige gezichten uit de tent kwamen. 's Morgens een bezoek aan de boerderij om te kijken bij het melken, aanschaf hiervan en op naar een zelfgemaakt ontbijt. Na een boodschap over het leven van Kaleb en wat wij als vaders hieruit kunnen leren was er ruimte voor stille tijd voor vaders met hun eigen kinderen.
 
Na een prachtige wandeling onder begeleiding van een bioloog begaf de armada aan kano's zich naar het inmiddels omgedoopte "pannenkoekeneiland" waar een rustig picknickend gezin zich in de oude indianenwereld waande toen ze een vloot van ongewassen, ongekamde en niet meer fris ruikende vaders en kinderen op het eiland af zagen komen. Na wat geruststellende woorden van onze kant konden ze hun picknick voortzetten. Al snel dreef de heerlijke pannenkoekenlucht over de Biesbosch. Waarna de laatste etappe naar de haven werd ingezet.
 
We kunnen weer vol dankbaarheid terugzien op een mooie activiteit waarbij we banden tussen vaders en hun kinderen zagen verstevigen, er mooie gesprekken onderling plaatsvonden en één van de kinderen het samenvatte: 'Het was niet leuk, het was superleuk!'
 

 

Nieuws

Top